कला साहित्य

पिंजडामा सपनाहरु

पिंजडामा सपनाहरु

कहिले मेरोमा त कहिले उसकोमा 

कहिले परिवार त कहिले साथीहरुको भिडमा 

मादलको र खैजडीको तालमा 

नाँचगान र रमाईलो रमाईरहेको थियो जीवन 

तर आज, 

समयले कोल्टे फेरेको छ । 

हिजो मानिसहरु चिडिया घरको झ्यालबाट

चराहरु हेर्न भिड लाग्थे

आज चराहरुले रुखको हाँगामा बसेर झ्याल भित्र लुकेको 

मानिसहरु हेरिरहेका छन । 

मानिस आजभोली चरा भएका छन 

चराहरु आजभोली मान्छे भएका छन । 

फरक यति चराहरुले मान्छेहरुलाई टिकट काटेर हेर्दैनन् ।

अचेल कलमहरु रोकिएका छन । 

पाईलाहरु स्थीर छन । 

आँखाहरु एकाग्र छन ।

मनहरु भयभित छन । 

रुखका पातहरु पनि स्थिर भएर हेर्दै छन मानिहरुलाई पर्खाल भित्र

बतासहरु भागिरहेका छन बस्तिबाट ।

मानिहरुले सासहरु फिल्टर गरेर फोक्सो फुलाएको देख्दा । 

भगवान मन्दिरको दैलोमा बसेर भक्त पर्खिरहेको छ । 

अल्लाह मस्जीतमा नतमस्तक भक्तको पर्खाईमा बसिहरको छ ।

बुद्धका आँखामा पनि त्रास उस्तै छ । 

चर्चमा एशु एक्लै स्तब्ध छन । 

समयसंग सबै हारे

केवल मसानघाट कहिले हारेन

प्रेतहरुको आँखामा कहिले त्रास देखिएन ।

मेरा जननीलाई 

मेरा सन्तानलाई 

प्रेतहरुको आँखामा डर देख्न मन छ ।

मसानघाट उज्यालो भएको हेर्न मन छ । 

सपनाहरु लाई पिजंडाबाट निकालेर खुला गगनमा उडाउन मन छ ।

बस प्रेतहरुको आँखामा डर देख्न मन छ ।

सुष्मा तिमिल्सिना

ADVERTISEMENT